only way

Dziś na jamie na chwilę podglądałem alternatywną rzeczywistość

niby to przez szczelinę w zasłoniętych lustrach

niby to potem zauważyłem że to my na jamie jesteśmy alternatywną rzeczywistością

pomyślałem o Alicji przechodzącej na druga stronę lustra

a później odkryłem że na drugą stronę lustra przechodzi się zawsze w sobie

only way to go is inside

w podskoku między jedną nogą a drugą na podłodze

w dotyku dłoni na brodzie

z wydechem orientujesz się

że masz wszystko

że jesteś po drugiej stronie swojego lustra

music

A jednak

Tak długiej przerwy dawno nie miałem w pisaniu tu.
Znowu sobie choruję, co nie jest doświadczeniem przyjemnym.
I w ogóle, o wielu rzeczach myślę.

System rozjebuje się każdego dnia procesowo
wszystkich nas świadomie lub nie ciągnie do nurzania się w czułości
alternatywa niby na wyciągnięcie ręki a jednak
a gdyby tak


Musica

niemożliwsze

Spacerując wieczorem w dotkliwym odczuwaniu samotności
i w poszukiwaniu utraconej bliskości
przypomina mi się nagle wers z wiersza Miłosza
i szukam po powrocie, nie pamiętając tytułu
szukam bo nie daje mi spokoju
widać został we mnie głębiej niż wszystkie te romanse
wszystkie te przytulenia i pocałunki namnożone jak muszki owocówki
niż przyjaźnie, po które trudno wyciągnąć rękę w potrzebie.
Jakość bliskości minionej jest coraz trudniejsza do osiągnięcia im dalej przesuwam się na osi czasu
coraz bardziej niemożliwa
niemożliwsza

Drogom na betonowych słupach, miastom ze szkła i żeliwa,

Lotniskom rozleglejszym niż plemienne państwa

Nagle zabrakło zasady i rozpadły się. 

Ludzie, dotknięci niezrozumiałą udręką,

Zrzucają suknie na placach żeby sądu wzywała ich nagość.

Zakładają profile na portalach.

Ale na próżno tęsknią do grozy, litości i gniewu.

Za mało uzasadnione

są praca i odpoczynek i twarz i włosy i biodra

I jakiekolwiek istnienie.               

postMiłosz (Modlitwa Kuby)

Oeconomia Divina Miłosza

Autoportret

Mam dwa koty

Kociembę i Kluskę

Kociemba jest stale obecna

Ciepła i przytulna

Panuje nad wszystkim z dystansem

Ma w sobie akceptację

Rozpływa się w mizianiu i smyra pyszczkiem o nosek

Gdy chce jeść miauczy

Jak nie zamknę szafy wskakuje na najwyższą półkę i zostawia sierść na wszystkich czarnych swetrach.

Kluska skrywa jakąś tajemnicę

Jest zwinna i szybka

Ma w sobie ciekawość

Nosi w sobie jakąś nieukojoną tęsknotę

I czasem znika i nikt nie wie co się z nią dzieje

Na co dzień wstydzi przyznać się do potrzeby bliskości

A potem dostaje ataku miłości

Przychodzi z niepohamowaną ochotą jej okazania

Liże po nosie jakby za chwilę miałby być koniec świata

muzyka